Ergenliğimden süregelen spor geçmişimle , turizmde çalışma hayatım denk düşünce çok yoğun çalışma temposunda antrenman yapmaya yeterince vakit ayıramadım. Vakit bulduğumda yaptığım egzersizlerse benim için hep yetersiz kalıyordu. Daha önce dışarda koşuya çıkmamıştım ama bu sefer mükemmel bir kaçış ve antrenman için tamamlayıcı olacaktı.
Eğer birazda olsa açık havada koştuysanız bir süre sonra verdiği özgürlük hissini 🏃🏽♀️ve küçük bir yerde yaşayınca , yaptığınız eylemlerin de hep izlendiğini 👀 bilirsiniz.
İzleneceğimi biliyor olmak motivasyonumu en çok kıran kısmıydı.
🌄 Sabahın en erken saatlerinde başlayabileceğimi düşünerek ve erken uyanan o disiplin abidesi güruha dahil olacağımı düşünüp inanılmaz motive bir güne uyandım. 🕟 Sabah 5’te güneşi doğurarak koşmaya başlamak …
Tabii nefesimi toparlayana kadar, o cümlenin güzelliğini hissettirmedi. Ama vücudum kısa sürede açıldı , koştukça iyi hissettim.
Ayakkabımın vurduğunu hissettiğimde huzurum kaçtı , acısı giderek arttı. Konsantrasyonumu etkilediği için nefesim de kesik kesik gelmeye başladı.
Yolun başında hissettiğim motivasyon ile bulunduğum noktada hissettiklerim birbirinden çok uzaktı.
Bir şeye başlarken motive olmak için tüm iyi yönlerini düşünür, hissettireceklerini tasvir eder , güzeliklerinin hayalini kurarız. Bu motivasyon beraberinde yüksek bir beklentiyi de yeşertir. Bu beklentiler ve motivasyon birbiriyle öyle iç içedir ki , ufak bir pürüz hayallerini kırıyorsa , motivasyonunu da zedeler.
💭 O güne dair en iyi hatırladığım şeyse , bu acı başladığında zihnimde kendime kendime konuştuklarım oldu. Bu yola çıkarken nasıl hep iyi düşünmüştüm ki? Daha önce dışarıda , üstüne üstlük engebeli bir yolda koşmamışken.
✨Hayatta hep böyle geçmiyor mu zaten ? Hep iyi ve güzel olacağını düşlüyor , kötülükleri ve aksilikleri geçici görmeye çalışıyoruz.
🪄Bu nasıl bir illüzyon ?
Zihnimi ve bedenimi soluklandırmak için durduğum yerde , yaşadığım aydınlanma ile aynı anda bir yaprak ilişti gözüme. 🍀 Biraz inceleyip kaşındırmayacağına kanaat getirdim ve ayakkabımda vuran yere yaprak sıkıştırmaya başladım.
Bizim tüm planlarımıza ve isteklerimize karşı hayatın daima bir cilvesi olacaktı. Motivasyon inşa etmenin illüzyondan başka bir şey olmadığına kanaat getirdim.
“Motivasyon beklemek değil , disiplini korumak başarı getirecek.” diye düşünmeye başladım.
🌀Ayağımda yaprakla koşmaya başladım. Yaprak ufaldı, başka yaprakla değiştirdim. O yaprak durmadı , bir başka yaprak buldum.
O gün kendime uygun bir koşu ayakkabısı almaya👟, yanımda yara bandı taşımaya🩹, bir sonraki koşumu durmadan yapmaya 🏃🏽♀️🏃🏽♀️karar verdim.
Hayatı gerçekliğiyle kabul etmeyi öğrenecek ve bu mücadeleyi verirken umutsuzluğa kapılmayacağımı söyledim durdum. Çünkü bu gün vuran ayakkabım; yarın ağrıyan karnım, başka gün uykusuzluğum, bir günse isteksizliğim olabilecekti.
💫 Evet , hala motivasyon oluşturmak için hayaller kuruyorum. Ama bunu sadece isteklerimi ve zihnimi beslemek için yapıyorum.
“Disiplin, hedefler ile başarı arasındaki köprüdür.”
Jim Rohn
Other Articles
Viral Ispanaklı Poğaça: Artık Fit !
No Comment! Be the first one.